زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

عمرو بن قرظة






عَمْرو بن قَرَظَة بن کعب انصاری از یاران امام حسین (علیه‌السلام) و از شهیدان کربلا است.


۱ - تحقیق در نام عمرو



برخی منابع نام او را عمیر و برخی عمر
[۲] واعظ کاشفی، ملاحسین، روضة الشهداء، ج۱، ص۳۱۱.
گفته‌اند.

۲ - پدر عمرو



قَرَظَة بن کعب انصاری خزرجی از صحابه رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بود که در جنگ‌های احد و دیگر جنگ‌های پس از آن شرکت داشت. شیخ طوسی او را در شمار صحابه امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) و امام حسین (علیه‌السّلام) آورده است. برخی نیز برآنند که وی در جنگ‌های امیرمؤمنان شرکت داشت و علی (علیه‌السّلام) او را به حکومت فارس گماشت.

۳ - پیوستن به امام حسین



او در روز ششم محرم الحرام به امام حسین (علیه‌السّلام) پیوست
[۹] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۳۳۶.
و در شمار یاران آن حضرت قرار گرفت، عمرو حامل پیام امام (علیه‌السّلام) به ابن ‌سعد، مبنی بر ملاقات با وی، در مکانی بین دو لشکر بود.

۴ - رجزخوانی در عاشورا



طبری نوشته است که عمرو بن قرظه، روز عاشورا به میدان رفت و این رجز را خواند:
قَدْ عَلِمَتْ کتیبَةُ الانْصاری‌ • انّی‌ سَاحْمی‌ حَوْزَةَ الذَّماری‌
ضَرْبَ غُلامٍ غَیرَ نَکسٍ شاری‌ • دُونَ حُسَینٍ مُهْجَتی‌ وَداری‌
سپاه انصار باور دارند که من از شرف و ناموسم و از قلمرو پیمانم حمایت می‌کنم، ضربه‌ام ضربه جوانی است که ضعیف و ناتوان نیست. بدون سستی، خانه و جانم فدای حسین (علیه‌السّلام) می‌کند.

۵ - شهادت عمرو



او نسبت به امام حسین (علیه‌السّلام) علاقه بسیار داشت و -روز عاشورا- پروانه‌وار دور امام می‌چرخید و تیرها و شمشیرها را به جان می‌خرید و تا زنده بود دشمن نتوانست صدمه‌ای بر آن حضرت وارد کند. سید بن طاووس در ملهوف آورده است که عمرو بن قرظه از امام حسین (علیه‌السّلام) اجازه خواست و امام به او اجازه داد. عمرو به میدان رفت و مانند شیفتگان پاداش الهی جنگید و تعداد زیادی از سپاهیان دشمن را به هلاکت رساند. او در خدمت به سلطان آسمان‌ها (امام حسین (علیه‌السّلام)) نهایت تلاش خود را به کار برد و بین استواری در دین و جهاد جمع کرد. هیچ تیر و شمشیری به سوی امام نمی‌آمد مگر آنکه او خود را در برابر آن، سپر قرار می‌داد و نمی‌گذاشت به امام (علیه‌السّلام) اصابت کند؛ تا آنکه زخم‌های زیادی برداشت و در خون خود غلتید. آن‌گاه رو به امام (علیه‌السّلام) کرد و عرض کرد: آیا به عهد خود وفا کردم؟ حضرت فرمود: آری، تو پیش از من در بهشت خواهی بود؛ سلام مرا به رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) برسان و خبر ده که من هم به دنبال شما می‌آیم. (از این گزارش استفاده می‌شود که عمرو بن قرظه بعد از آنکه جنگ شدت گرفت و لشکریان ابن سعد به امام حسین (علیه‌السّلام) نزدیک شدند به شهادت رسید، و جزء اولین شهدای عاشورا نبوده است.)

۶ - گمراهی برادر عمرو



پس از شهادت او، برادرش، علی، که در زمره سپاهیان ابن سعد بود فریاد زد ای حسین! ای دروغگو فرزند دروغگو، برادر مرا گمراه کردی و فریفتی و سرانجام به کشتن دادی! امام فرمود: خدا برادرت را گمراه نکرد بلکه هدایت نمود و تو را گمراه کرد. علی گفت: خدا مرا بکشد اگر تو را نکشم. سپس به امام حمله کرد که نافع بن هلال حمله‌اش را دفع نمود و او را نقش بر زمین ساخت. در این هنگام یارانش آمدند و او را نجات دادند.

۷ - نام عمرو در زیارت ناحیه



در زیارت ناحیه مقدسه درباره عمرو بن قرظه آمده است:السَّلامُ عَلی‌ عمرو بنِ قَرظَةِ الانْصاری‌.

۸ - پانویس


 
۱. ↑ سید بن طاووس، علی بن موسی، الاقبال، ج۳، ص۷۸.    
۲. ↑ واعظ کاشفی، ملاحسین، روضة الشهداء، ج۱، ص۳۱۱.
۳. ↑ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۹۲.    
۴. ↑ الصّحیح من مقتل سیّد الشّهداء و أصحابه، محمدی ری شهری، محمد، ج۱، ص۷۶۵    
۵. ↑ ابن حجر عسقلانی، الاصابة، ج۵، ص۳۲۸- ۳۲۹.    
۶. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ج۱، ص۷۹.    
۷. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ج۱، ص۱۰۴.    
۸. ↑ سماوی، محمد بن طاهر، ابصارالعین، ج۱، ص۱۵۵.    
۹. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۳۳۶.
۱۰. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۱۳.    
۱۱. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۴.    
۱۲. ↑ ابن نما حلی، مثیرالاحزان، ج۱، ص۴۵.    
۱۳. ↑ سید بن طاووس، علی بن موسی، الملهوف، ج۱، ص۱۶۲- ۱۶۳.    
۱۴. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۴.    
۱۵. ↑ سید بن طاووس، علی بن موسی، الاقبال، ج۳، ص۷۸.    


۹ - منبع



• پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، جمعی از نویسندگان، ج۱، ص۲۸۸- ۲۸۹.    
• پیشوایی، مهدی، مقتل جامع سیدالشهداء، ج۱، ص۷۷۱-۷۷۲.






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.